ABD’li yatırım bankası Goldman Sachs, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın (TCMB) son Enflasyon Raporu’nu değerlendirerek para politikası, enflasyon ve fon krizinin ekonomik etkilerine ilişkin dikkat çeken tespitlerde bulundu. Banka, fon krizinin ekonomik faaliyetler üzerindeki etkileri konusunda TCMB’den farklı düşündüğünü ortaya koydu.
12 Kasım tarihli Goldman Sachs raporuna göre, Türkiye’de iç talep en düşük seviyesini geride bırakırken temel enflasyon yeniden yükselişe geçti. Banka, buna karşılık fon krizinin finansal koşulları önemli ölçüde sıkılaştırdığını ve büyümeyi olumsuz etkileyebileceğini belirtti.
FON KRİZİ BÜYÜMEYİ 0,7 PUAN DÜŞÜREBİLİR
Goldman Sachs, TCMB’nin fon krizinin ekonomik faaliyetler ve finansal koşullar üzerindeki etkilerinin sınırlı olduğu yönündeki değerlendirmesine katılmadı.
Bankanın miktar bazlı finansal koşullar endeksine göre, fon krizi nedeniyle yalnızca eylül ayında 100 baz puanlık sıkılaşma yaşandı.
Böylece finansal koşullar endeksi, 2024 yılında para politikasında gevşeme başlamadan önce görülen ve mevcut döngünün en sıkı koşullarını yansıtan seviyeye geri döndü.
Goldman Sachs, yaşanan sıkılaşmanın önümüzdeki çeyreklerde ekonomik büyüme üzerinde 0,7 puanlık aşağı yönlü etki oluşturabileceğini hesapladı.
Banka, iç talebin dip seviyesini geride bıraktığını ve temel enflasyonun yeniden yükselmeye başladığını değerlendirirken, fon krizinin etkilerinin TCMB’nin öngördüğünden daha büyük olduğuna dikkat çekti.
ARALIK AYINDA FAİZ İNDİRİMİ İHTİMALİ ARTTI
Goldman Sachs, TCMB Başkanı Fatih Karahan’ın son Enflasyon Raporu’nda verdiği para politikası mesajlarını güvercin olarak değerlendirdi.
Raporda, TCMB’nin 2026 ve 2027 yıl sonu enflasyon tahminlerini yukarı yönlü revize etmesine rağmen çekirdek enflasyon ve iç talepteki yavaşlamaya vurgu yapmasının, aralık ayında yeni bir faiz indirimi olasılığını artırdığı belirtildi.
Bununla birlikte Goldman Sachs, aralık ayında politika faizinin sabit tutulacağı yönündeki temel beklentisini korudu.
Raporda, Karahan’ın enflasyon tahminlerindeki değişiklikleri İran savaşıyla ilişkilendirdiği de aktarıldı.
Maliye politikası ve savaşın süresine ilişkin belirsizliklerin, önceki raporda 2026 sonrası tahminlere yönelik revizyonların ertelenmesinde etkili olduğu belirtildi. Son tahmin güncellemelerinin ise yalnızca yakın dönemdeki gelişmelerden değil, daha kapsamlı bir değerlendirmeden kaynaklandığı ifade edildi.
DOLARİZASYONA KARŞI YENİ ÖNLEMLER GÜNDEME GELEBİLİR
Goldman Sachs, faiz indirimlerinin devam etmesi durumunda Türk lirasındaki değer kaybının hızlanabileceği ve bunun döviz talebine yansıyabileceği ihtimali üzerinde de durdu.
Raporda, TCMB Başkanı Karahan’ın döviz talebinin yalnızca faiz oranlarına bağlı olmadığını, stopaj vergisinin de yatırımcı tercihlerinde etkili olduğunu belirttiği aktarıldı.
Enflasyon beklentilerindeki iyileşme ve Merkez Bankası’na duyulan güvenin, Türk lirası cinsinden getirilerdeki düşüşe rağmen dolarizasyonu sınırladığı ifade edildi.
Goldman Sachs, faiz indirimlerinin sürmesi halinde TCMB’nin döviz talebini kontrol altında tutmak amacıyla vergi düzenlemeleri dahil olmak üzere makroihtiyati araçlardan yararlanabileceğini değerlendirdi.
KREDİ BÜYÜMESİNDEKİ YAVAŞLAMAYA DİKKAT ÇEKTİ
Goldman Sachs, kredi büyümesinin önceki makroihtiyati gevşeme adımlarına ve faiz indirimlerine rağmen yavaşlamaya devam ettiğini belirtti.
Geçmişte benzer düzenlemelerin ardından kredi büyümesinde görülen hızlanmanın bu kez yaşanmadığına dikkat çekildi.
Banka, TCMB’nin kredi büyümesine yönelik son düzenlemelerini, ekonomik büyümeye ilişkin kaygılardan çok kredi genişlemesindeki yavaşlamayı durdurmayı amaçlayan bir normalleşme adımı olarak değerlendirdi.
Yetkililerin önümüzdeki aylarda kredi büyümesine odaklanmaya devam edebileceği belirtildi. Bununla birlikte Goldman Sachs, enflasyon ve büyümeye ilişkin aşağı yönlü risklerin, finansal koşullar endeksinin tek başına gösterdiği kadar büyük olmayabileceğini ifade etti.
Raporda ayrıca TCMB’nin cari işlemler dengesine ilişkin değerlendirmelerinin genel olarak olumlu olduğu, ancak ekonomik programın sürdürülebilirliği bakımından önem taşıyan finansal hesap gelişmelerine ve ödemeler dengesi kaynaklı rezerv kayıplarına yeterince değinilmediği kaydedildi.
